Maarten van den Berg

Beeldhouwer en dichter (1970, Heerlen). Taal en vorm versmelten tot krachtige sculpturen waarin poëzie tastbaar wordt. Hij beweegt zich op het snijvlak van ambacht, sculptuur en gedichten, geworteld in de ziel van Maastricht.

Alledaagse, vergankelijke voorwerpen — kannen, putdeksels — worden in brons gegoten. Zo vereeuwigt en transformeert hij het tijdelijk bruikbare object tot blijvende kunst en combineert technische beheersing met inhoudelijke gelaagdheid.

Zijn gedichten staan in steen, metaal en beton in de openbare ruimte van Maastricht; monumentaal op het Vrijthof of subtiel in straat en stoep maken ze deel uit van het dagelijks leven.

Het oeuvre van Maarten van den Berg  biedt een balans tussen concept en materie, gedichten en brons — tijdloos, gelaagd, verbonden met de stad.